Sequoiafarm Kaldenkirchen
Sequoiafarm Kaldenkirchen

Nederlands

De Sequoiafarm in Kaldenkirchen  is een meer dan 35.000 vierkante meter groot arboretum met een rijke geschiedenis. Hier begon men voor het eerst met het kweken van mammoetbomen in Europa. Vandaag staan hier slechts 63 jaar oude en inmiddels 37 m hoge mammoetbomen , een uniek bos van kustmammoetbomen, watercipressen en meer dann 400 andere zeldzame soorten gewassen. Het park is gelegen in het Kaldenkirchener grensbos, een natuurgebied dat bij de stad Nettetal hoort en aan de Nederlandse grens bij Venlo ligt. Het is sinds 2013 in bezit van de stichting Sequoiafarm e.V., waarin vrienden van mammoetbomen zich gezamenlijk inzetten voor de instandhouding van dit prachtige arboretum.

 

Adres:
Sequoiafarm Kaldenkirchen
Buschstraße 98
41334 Nettetal-Kaldenkirchen

Parkeren kan bij het Restaurant Haus Galgenvenn, Knorrstr.77, 41334 Nettetal
(ca. 100 m vanaf de farm). De route naar de farm is bewegwijzerd.

Openingstijden:
1 april tot eind oktober op
zon- en feestdagen van 10 tot 17 uur

 

En 2017 op de volgende zaterdagen:

5 mai

17 juni

22 juli

16 september

 

Tevens zijn rondleidingen mogelijk

Contact:
Michael Geller, Telefoon 0049 2157-6133
of via Erik Martin Kontaktseite

 

 

De geschiedenis van Sequoiafarm Kaldenkirchen

 

De Sequoiafarm in het Grenzwald in Kaldenkirchen was oorspronkelijk een 0,75 ha. groot terrein met heide en brem, waarop in de laatste oorlogsjaren een klein vakwerkhuis werd gebouwd om de familie Martin te beschermen tegen bomaanvallen. Na de oorlog werd het de bakermat voor een 2 ha. groot arboretum en tegelijkertijd een boomkwekerij voor de echte liefhebber waar met name sequoia’s werden gekweekt. De farm werd door het tandartsechtpaar Ernst J. Martin en llla Martin liefdevol en met onvermoeibare inzet opgebouwd. Na een grote brand in 1947 die bijna het gehele bos verwoestte, de zandgrond grotendeels blootlegde en zelfs zorgde voor zandstormen, zette Ernst J. Martin zich daadkrachtig en met groot succes in voor de herbebossing. In plaats van de dennenmonocultuur werd het Grenzwald beplant met rode eiken en werden er als beschutting tegen de wind lanen met berken, ahorn, lijsterbessen, robinia’s, lindes en edelkastanjes aangelegd.

 

Op zoek naar andere naaldbomen kwam het idee voor de mammoetboom (Sequoiadendron giganteum) op, aangezien er in Kaldenkirchen twee reusachtige exemplaren uit de “Gründerzeit” (ca. 1871-1890) stonden. In 1950 en 1951 werden de eerste grotere aantallen Sequoiadendron ingezaaid. Het project werd gesubsidieerd door de Deutsche Forschungsgemeinschaft. Binnen de farm werd in 1952 als test een klein bos van 23 relatief dicht bij elkaar staande mammoetbomen aangeplant. Het werd voorzien van een bodembedekking met mansoor (Asarum caudatum) zoals dat ook gebruikelijk is in het Noord-Amerikaanse oorsprongsgebied. In het testbos moest worden bepaald, hoe de takken van de bomen binnenin het bos zouden groeien ten opzichte van die aan de rand. De bomen waren in 1893 gemiddeld 21 m en in 2010 ca. 34 m hoog.

 

Later werden de minder winterharde kustmammoetbomen (Sequoia sempervirens) en de pas in 1941 ontdekte watercipres (Metasequoia glyptostroboides) op de farm vermeerderd, van de laatste werden er later tot wel 10.000 per jaar gekweekt. De Martins verzamelden planten van over de hele wereld, waaronder veel aan de grens van hun winterhardheid; zo begon men bijvoorbeeld ook met het kweken van de schijnbeuk. Op deze manier werd het arboretum verrijkt met kostbare exemplaren (omstreeks 1967: ca. 600 verschillende bomen en struiken). Er werd veel waarde gehecht aan de bodemvegetatie en er werd gelet op de harmonie tussen de reeds aanwezige en aangeplante planten.

 

                  In de jaren 1952 tot 1967 verlieten circa 35.000 mammoetboomzaailingen de farm; vele ervan groeiden niet uit tot prachtige bomen, aangezien men in het begin nog geen ervaring had met het planten ervan. Enkele gingen dood omdat hun groei door voortdurende natheid, schaduw (gebrek aan licht) en de druk van naastgelegen bomen werd belemmerd. In de eerste jaren stonden de zaailingen eerst te lang in potten van klei die niet hoog genoeg waren; men wist nog niets over de ongewoon snelle wortelgroei van de mammoetboom, die wel 50 cm per jaar kon bedragen.

In 1952 werden er voor het eerst zaailingen van de kustmammoetboom uit de Amerikaanse Schenck Grove geplant en onderworpen aan een strenge selectie: met als resultaat winterharde exemplaren voor de aanplant in West-Duitsland. In 1953 werd een relatief klein bos met kustmammoetbomen aangelegd: dit is tegenwoordig naast een bomengroep in de Staatsforst Burgholz tot een van de weinige grotere bossen van kustmammoetbomen ten noorden van de Alpen. De Sequioafarm werd een geliefde bestemming voor alle mogelijke groepen geïnteresseerden, met name voor bosbouwers en botanici.

 

Toen Ernst J. Martin in 1967 plotseling overleed, was het voor zijn vrouw onmogelijk om de Sequioafarm alleen te blijven onderhouden. In april 1970 nam na een lange zoektocht naar een geschikte opvolger de deelstaat Noordrijn-Westfalen het perceel over voor een biologisch station van de Pädagogische Hochschulen Rheinland. Zo bleef het bomenbestand als studiemateriaal behouden. Toegespitst op de behoeften van het biologische station werd de voormalige kwekerij voor plantsociologische doeleinden gebruikt. Zo ontstonden er een vijver met bijbehorende flora, veenperken, verschillende soorten heide, een Middellandse Zee-zone, een klein alpinum en ook een terrarium. Deze bestaan inmiddels niet meer. Later werd het station gebruikt door de Hogeschool van Keulen. In 1987 kocht energieleverancier Stadtwerke Nettetal het terrein en de Universiteit van Essen hield tot en met 2007 het vruchtgebruik.

 

Vanaf de winter van 2009/10 hebben de Stadtwerke Nettetal op het terrein, dat tot dan toe aan zijn lot was overgelaten, flink onderhoud gepleegd. Inmiddels is de Sequioafarm Kaldenkirchen weer uitgebroeid tot een bezienswaardig arboretum, dat wordt bezocht door geïnteresseerde bezoekers uit het binnen- en buitenland.

 

Sinds 2013 behoort tot de vereniging van "Sequoiafarm e.V." het Arboretum.

Mehr über die Sequoiafarm

Unsere Winterlinde

25. Okt 2015

Für diesen Artikel sind Kommentare deaktiviert.

Facebook

22. Jun 2015

Für diesen Artikel sind Kommentare deaktiviert.

Geo-hydrologischer Wassergarten

6. Mai 2015

Für diesen Artikel sind Kommentare deaktiviert.

Neue Veröffentlichungen

6. Okt 2014

Für diesen Artikel sind Kommentare deaktiviert.

Esskastanien-Allee in der Nähe der Sequoiafarm

26. Sep 2014

Für diesen Artikel sind Kommentare deaktiviert.

Druckversion Druckversion | Sitemap
© Erik Martin

Diese Homepage wurde mit 1&1 MyWebsite erstellt.